DHCP

Z Arch Linux Wiki

Spis treści

DHCP

DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) to system automatycznej konfiguracji połączenia sieciowego na stacjach klienckich przy ich uruchamianiu. W tym artykule zostanie omówiona konfiguracja serwera DHCP, czyli komputera zarządzającego wszystkimi połączeniami i przydzielającego adresy IP innym maszynom.

W małych sieciach domowych udostępniających internet (NAT) jako serwer DHCP może służyć dnsmasq, który potrafi również przekazywać zapytania DNS.

Instalacja

Serwer dhcpd dostępny jest w pakietach Arch Linuksa. Instalacja to uruchomienie pacmana:

pacman -S dhcp

oraz dopisanie demona do pliku rc.conf:

DAEMONS=(... dhcpd ...)

Konfiguracja

Konfiguracja demona nie jest skomplikowana. Wszystko znajduje się w pliku /etc/dhcpd.conf. Opis poszczególnych opcji głównych:

  1. ddns-update-style - bez tej opcji DHCP odmówi pracy. Określa ona sposób aktualizacji informacji w serwerze DNS o podpiętych w sieci komputerach. Aktualnie dostępne są dwie metody: ad-hoc (uznawana za przestarzałą) oraz znacznie bardziej zaawansowana interim.
  2. default-lease-time - domyślny czas dzierżawy adresu IP przez klienta w sekundach. Po upływie połowy tego czasu klient będzie poproszony przez serwer o odnowienie dzierżawy.
  3. max-lease-time - maksymalny dopuszczalny czas dzierżawy.

Podsieci

Aby skonfigurować przydzielanie adresów w wybranej podsieci, tworzymy grupę subnet, np.

subnet 192.168.2.0 netmask 255.255.255.0
{
   range 192.168.2.10 192.168.2.30;
   option domain-name-servers 192.168.2.1;
   option netbios-name-servers 192.168.2.1;
   option broadcast-address 192.168.2.255;
   option subnet-mask 255.255.255.0;
   option routers 192.168.2.1;
   option domain-name "localnet";
}

Opis poszczególnych opcji:

  1. range - pula adresów IP do używania w tej podsieci (od do).
  2. option domain-name-servers - adres serwera nazw, z którego ma korzystać komputer.
  3. option netbios-name-servers - adres serwera NetBIOS. Należy go skonfigurować, gdy zamierzamy w naszej sieci używać Samby.
  4. option broadcast-address - adres rozgłoszeniowy.
  5. option subnet-mask - maska podsieci.
  6. option routers - adres IP komputera pełniącego funkcję bramy (domyślnie serwer sieci).
  7. option domain-name - nazwa domenowa wykorzystywana przez komputery sieci.

Jeden serwer DHCP może obsługiwać kilka podsieci naraz - w takim wypadku wystarczy po prostu dodać kolejną grupę subnet. Opcje, które powtarzają się w ustawieniach wszystkich podsieci, można przenieść do dyrektyw globalnych.

Ręczne przypisywanie adresów IP

DHCP nie musi losowo przydzielać adresów IP komputerom. Możliwe jest ustalenie w konfiguracji jednego, konkretnego adresu, który zostanie sprzężony z adresem MAC karty sieciowej. Robi się to w sposób następujący:

host komputer64
{
   hardware ethernet ADRES_MAC;
   fixed-address 192.168.2.40;
}

Teraz komputer komputer64 ze wskazanym adresem MAC karty sieciowej zawsze dostanie IP 192.168.2.40.

DHCP Failover

Do zrobienia Do zrobienia:
Opisać konfigurację DHCP Failover.


Aktualizacja DNS

Do zrobienia Do zrobienia:
Opisać dokładniej opcję ddns-update-style oraz metody "ad-hoc" oraz "interim".


Zobacz również

Arch-linux.pl